Bars aan vluchtelingen in Nederland

Sylvia Bars Vluchtelingen

Gastblog door Sylvia Kusuma

Daar liep ik dan, begeleid door een bewaker van de entree naar de grotere ruimte van het gebouw. Hoe verder ik in het gebouw liep hoe meer ik het ‘gevoel’ kreeg dat het erg druk en overvol was. Dat was best vreemd want het gebouw was nogal groot en ruim, met veel beweegruimte tussen de mensen in. De weg vanaf de hoofdingang naar mijn collega’s leek wel een lange weg worstelend tussen de overvolle massa’s heen.

Uiteindelijk kwam ik aan bij de kamer waar andere Access collega’s er ook waren, zij waren al begonnen met het geven van Barsbehandelingen aan de vluchtelingen. Wanneer ik ook begon met het runnen van de bars bij een vluchteling, begon de demonclearings automatisch te starten in mijn hoofd.

Het was de 3e keer dat enkele BF’s/BP’s Bars behandelingen aan de vluchtelingen gaven, voor mij was het de 1e keer. De iniatiefneemster, Miriam Kuhle, was de enige onder ons die bij alle drie keren aanwezig was. “Het is erg bijzonder om dit te kunnen doen”, zei Miriam tegen mij. Ik vroeg me af wat ze bedoelde, want ik merkte meteen al dat ik was vergeten waarom ik in hemelsnaam heb gekozen om te komen! Elke keer wanneer ik in de energie van die dag intapte, was het nooit licht voor me. Ik heb ook gehoord dat enkele BP’s/BF’s op het laatste moment afzegde vanwege de zwaarte die ze ervaren. Door andere vragen te stellen heeft me gebracht tot de keuze om die dag daar te zijn, dat wist ik nog. Ik was erg benieuwd wat het in de toekomst zich gaat ontvouwen met deze keuze….

In hemels –naam… Tja, ik zou eigenlijk niet dat gebouw als een ‘hemel’ willen beschrijven en benoemen. Niet omdat het een vluchtelingenkamp was maar het was een voormalige gevangenis. Ik ontdekte daar snel de verschillende definities van gevangenschap….en later bevrijding!

Die vluchtelingenkamp was een mannenkamp, de huidige huis van jongemannen van verschillende leeftijden. Allen gevlucht vanuit het Midden-Oosten waar de islamitische geloof sterk overheerst. Toen ik tot dat beseft kwam, sprong mijn gedachten naar het volgende waar mijn lijf meteen van verkrampte; ik heb een vrouwelijke lijf, samen met drie ander vrouwelijke collega’s zijn we hier zonder enkele hoofdbedekking in een huis vol met islamitische mannen. Oeiiiiiiiii……

Gelukkig was ik snel bevrijd van die gedachtegang en wat dat meebracht; alle mannen daar waren enorm dankbaar voor wat we deden en hadden geen point of views dat we vrouwen waren zonder islamitische geloof of onbedekte hoofd. Hoe wordt het nog beter dan dit?

Het viel me op dat de mannen erg gespannen, met ogen wijd open, op de massagetafel of een reclinerstoel lagen. Na enkele minuten later, tijdens de sessie, zag ik bij sommigen de ogen sluiten en het lijf ontspande zich van top tot teen.

In die ogen, die zo wijd open en oplettend naar links en rechts bewogen, zag ik niet alleen angst of stress. Maar het was ook iets wat ik niet onder de woorden kon brengen. Alsof ik een korte lijn had met Gary, hij kwam in mijn hoofd op en adviseerde me wat voor processen ik kon gebruiken.

Ongeveer één van de twintig mannen kon voldoende Engels spreken, de meeste spraken gebrekkig Engels en waren niet spraakzaam na de Bars. Hierdoor konden we niet om feedback vragen naar wat de effect was van een Bars behandeling. Maar het volgende viel me wel op:

  1. Elk lichaam ontspande zich na de behandeling.
  2. Elke man die een sessie hebben ontvangen keek zijn behandelaar na een sessie aan en zei “Thank you”. Sommigen zelf met een sprankje licht in de ogen.
  3. Enkele mannen kwamen weer voor een Bars behandeling; bij de volgende keer dat er weer Bars werd aangeboden, uren later na het ontvangen van een Bars behandeling op dezelfde dag en er was zelf een man die kwam na 5 minuten weer terug voor de volgende sessie!

De meeste mannen die voor meerdere keer terugkwamen, vroegen ons om iets te geven of iets te doen tegen een bepaalde fysieke pijn. Het viel me op dat al die mannen last hadden van pijn in hun arm, borstkas of een plek in de rug gelokaliseerd als spiegeling van de borstkas. Hier gaven we een body proces waar allen reageerden met “Wouw wat bijzonder”.

Ondanks dat de mannen nauwelijks een terugkoppeling aan ons gaven, het leek erop dat ieder één na een sessie een stukje bevrijding weer heb mogen ervaren. Wat prachtig is dit en hoe wordt het nog beter dan dit?

Tijdens mijn gehele bezoek heb ik als een loop de demonclearing in mijn hoofd aan staan, dit was voor mij de langste afspelende demonclearing die ik ooit heb gedaan. Ik ben erg dankbaar voor Gary en Dain voor deze clearing, ik heb meer en meer ruimte tijdens mijn bezoek mogen ervaren.

Als afsluitend van ons bezoek gingen wij, de Bars facilitatoren, samen met een vluchteling lekker gezelliger maken door samen te lachen en grapjes maken. Met veel lichtheid sloten we ons dagje daar af en verliet ik het gebouw met een nieuwe bewustzijn: we hebben niet alleen de vluchtelingen bevrijd van de stress waar ze in zaten maar ook de gevangenen die nog bleven hangen in dat voormalige gevangenisgebouw. Hoe komen we aan dat geluk dat we zoveel lichtheid kunnen spreiden om de wereld te verbeteren?